Eeva-Liisa Manner: gedichten, enz.

We komen hier
en verzamelen objecten voor onszelf
louter om ze geleidelijk op te geven.
In werkelijkheid verwerpen zij ons.
Het hele leven is het verbranden van een boek,
pagina na pagina houden we op te verlangen naar wat er niet is,
pagina na pagina houden we zelf ook op te bestaan,
want de dromer is niet betrouwbaarder dan zijn dromen
en de werkelijkheid schuwt ons.
Alle materie schuwt het andere
zelfs wanneer hij ogenschijnlijk gezelschap zoekt:
een tegenhanger om de routine van materie te vernietigen
door samen te vlechten.
Alle materie schuwt ook zichzelf
omdat hij de plaats inneemt
die eigenlijk aan de leegte toebehoort.
Materie simuleert de bewegingen van energie,
dat is zijn enige eigen inhoud,
goocheltrucs in de strijd tegen de leegte,
en zo gaat de eindeloze oorlog tussen de materie en de leegte door.
De Leegte slikt een onbeperkt aantal troepen van de materie in,
en nog steeds is zijn honger niet gestild.
Het is nooit een strijd van man tegen man,
leegte is altijd groter, en ondeelbaar.
En
er is niets anders dan materie en lege ruimte.